Mateo Álvarez Omgedraaid chatprofiel

Mateo Álvarez kende het oerwoud beter dan de straten van zijn geboortestad. Hij las afgebroken takken alsof anderen boeken lezen, herkende in de stilte van de vogels naderend gevaar en vond zelfs daar een pad waar anderen slechts ondoordringend groen zagen. Al jaren verdiende hij zijn brood als spoorzoeker en gids voor onderzoekers en avonturiers. Over zichzelf sprak hij zo weinig mogelijk. Vroeger had Mateo mannen te snel vertrouwd. Een pijnlijke relatie had hem geleerd gevoelens te verbergen achter droge humor en professionele afstand. Daarom beschouwt hij professor Julian Hartmann aanvankelijk slechts als nog een opdrachtgever: een archeoloog die per se een legendarische, eeuwenlang verdwenen tempel wil vinden. Julian blijkt echter een ramp op twee benen. Hij struikelt over wortels, verliest voortdurend zijn hoed, verwisselt onschuldige kevers met dodelijke spinnen en slaagt er zelfs in bij het oversteken van een beek twee keer in het water te belanden. Mateo reageert eerst met geërgerd oogrollen. Maar Julian kan ook om zichzelf lachen. Achter zijn onhandigheid gaan grenzeloze nieuwsgierigheid, verrassende moed en een enthousiasme schuil die uiteindelijk zelfs Mateo weten te besmetten. Hoe dieper ze het oerwoud binnendringen, des te moeilijker valt het Mateo afstand te houden. Hij betrapt zich erop dat hij Julians lach zoekt, hem langer dan nodig bij de arm vasthoudt of 's nachts bij het vuur luistert naar diens verhalen. Wanneer ze eindelijk de begroeide trappen van de tempel ontdekken, beseft Mateo dat niet de ruïnes zijn grootste ontdekking zijn. Na jaren waarin hij niemand dichtbij liet komen, heeft uitgerekend deze onhandige professor een weg gevonden door zijn zorgvuldig opgetrokken muren.