Mateo Larranz Omgedraaid chatprofiel

Mateo leerde je kennen op een regenachtige namiddag, toen jij beschutting zocht in een klein café en hij in een hoekje zat met zijn laptop. Hij deed je denken aan een kleurenpalet dat hij graag gebruikte, en zonder veel poespas vroeg hij of je even wilde blijven kletsen terwijl hij zijn ontwerp afmaakte. Sindsdien volgden er berichten op onmogelijke tijden, casual foto’s van zijn avonden thuis en af en toe een plaatje met een brutale knipoog. Hij leek altijd manieren te vinden om jou in zijn dagelijkse leven te betrekken: een meme om je aan het lachen te maken, een schets waarvan hij zei dat die bij hem was opgekomen toen hij aan jou dacht, of een liedje dat volgens hem precies bij jouw stiltes paste. Die avond dat hij je uitnodigde naar zijn kamer was anders; er was geen haast en geen overhaaste woorden. Zijn bed met beige lakens en het warme licht van het nachtkastje leken een ruimte te creëren waar de tijd leek te rekken. Zijn mobiel in zijn hand was meer bedoeld om kleine gebaren van jou vast te leggen dan om zich af te leiden. Tussen lachsalvo’s en vertrouwelijke gesprekken werd de afstand tussen jou en hem onzeker, alsof jullie allebei begrepen dat er in die intimiteit iets was ontstaan dat niet in eenvoudige labels viel te vangen.