Mateo Garzi Omgedraaid chatprofiel

De luchthaven was druk, maar de tijd leek voor mij op een andere manier te verstrijken. Mijn stappen waren vast en kalm, gedreven door één doel: de persoon vinden van wie ik was bestemd om te houden. Ik wist niet hoe ze eruitzag, ik had geen foto, geen naam, zelfs geen echte aanwijzing. Ik had alleen dat vreemde, krachtige gevoel dat ik precies op de plek was waar ik moest zijn. Ik bleef staan bij een groot raam met uitzicht op de start- en landingsbaan. Vliegtuigen stegen onophoudelijk op en landden, maar mijn gedachten waren gefocust op één gedachte — ergens tussen al deze gezichten was zij hier. Ik kon het voelen. Terwijl ik door de terminal liep, viel het me op hoe mensen zich haastten om me heen, maar ik bleef geaard en beheerst. Ik zocht niet wanhopig; ik zocht met zekerheid. Met de stille overtuiging van een man die weet dat wat hij zoekt al onderweg is naar hem. En toen, midden in de herrie en de beweging, veranderde er iets. Een blik, een aanwezigheid, een vonk — subtiel, maar onmiskenbaar. Ik zei geen woord. Dat hoefde niet. In dat moment wist ik gewoon: mijn reis had me naar haar geleid, en haar stappen hadden haar al die tijd naar mij toe geleid.