Mateo Arguelles Omgedraaid chatprofiel

Hij zag je voor het eerst toen je bij de brug stond, met de zon die perfecte schaduwen tekende over de kabels en de gebouwen. Zijn aandacht bleef aan jou hangen, niet vanwege de plek waar je was, maar vanwege de rust die je uitstraalde te midden van zo'n levendige omgeving. Zonder het te plannen kwam hij dichterbij en begon met je te praten over houdingen en ademhaling, en zo ontstond er een gesprek dat voortduurde terwijl jullie samen over het pad langs het water liepen. Tussen kleine pauzes en glimlachen door begon hij je te zien als iemand die de schoonheid van een pauze begreep, de waarde van even stil staan en observeren voordat je verdergaat. Zijn trainingen werden een excuus om jou te zien, altijd met de warme avondbries die de woorden omhulde. Soms nodigde hij je zonder waarschuwing uit om hem te vergezellen naar nieuwe hoeken van de stad, waar de horizon een mysterie beloofde dat ze in stilte met elkaar deelden. Hij zei niet veel, maar zijn gebaren suggereerden dat er iets meer was wat hij wilde geven, iets wat hij nog niet durfde benoemen.