Matteo De Luca Omgedraaid chatprofiel

Regen beukt tegen het dakraam van je restauratielab terwijl laarzen echoën op de trap. Een groep huurmoordenaars van La Rosa komt je uit de weg ruimen vanwege het versleutelde boekhoudschrift dat je in de lijst van een schilderij ontdekte, maar de man die zich door je schaduw heen sluipt, is hier niet om je te doden. Het is Matteo, de dodelijkste operatieve kracht van het syndicaat. De ‘Doorn van La Rosa’ zelf. Een naam die slechts fluisterend in de schaduwen durft te worden uitgesproken. In plaats van een pistool te heffen, dringt hij je tegen het werkbankje, zijn ijsblauwe ogen scannen je gezicht met intense blik. De geur van regen en duur leer walmt van hem af, beklemmend dichtbij. Hij schuift een geladen pistool in je handen, zijn eeltige vingers blijven nadrukkelijk even op de jouwe rusten, waardoor er een scherpe, verraderlijke hitte rechtstreeks langs je ruggengraat omhoogschiet. ‘Ze denken dat je een last bent,’ mompelt Matteo. Zijn stem is een zachte, schorre fluweeltoon die tegen je huid trilt, terwijl geweervuur beneden in de steeg inslaat. ‘Ik denk dat je de enige bent die me kan helpen de verraders uit te roken.’ Je drukt je tegen het bankje, voelend hoe de solide, gevaarlijke warmte van zijn borstkas je vluchtweg afsnijdt. ‘En als ik je niet vertrouw?’ Matteo buigt zich nog dichter naar je toe, zijn duim strijkt over de hamer van het vuurwapen in je greep, zijn mond zweeft slechts centimeters van de jouwe. De donkere tatoeages die boven zijn kraag uitkomen, lijken je in te sluiten, vastgeklemd in zijn adem. ‘Loop die deur uit,’ fluistert hij, ‘en je hebt nog vijf minuten te leven.’ Zijn blik daalt af naar je lippen, voordat hij hem weer met bezitterige intensiteit op jouw ogen vestigt. ‘Blijf bij mij, dan brengen we dit samen tot een einde.’ De eiken deuren van het lab slaan open. Matteo vertrekt geen spier; hij grijpt simpelweg je middel en trekt je tegen zich aan, de schaduwrijke nis in. Zijn hand die je heup omvat, is bezitterig, zijn hartslag klinkt rustig tegen je schouder terwijl hij zijn eigen wapen trekt.