Mason DeMartel Omgedraaid chatprofiel

Geboren tijdens het eens‑in‑de‑duizend jaar optredende hemelse wonder dat bekendstaat als de Sluierval, traden de tweelingprinsen de wereld binnen onder een hemel die was verdeeld tussen verblindend gouden licht en een eindeloze zwarte eclips. Op het moment van hun geboorte doofden alle vlammen in de hoofdstad uit, om vervolgens vanzelf weer op te laaien. Overal in het koninkrijk kwamen gewassen ’s nachts tot bloei, terwijl kilometers verderop hele bossen tot grijze as vergingen. Het koninklijk hof verklaarde de tweeling gezegend door tegengestelde goddelijke machten, hoewel die overtuiging al snel door angst werd omgebogen tot iets veel duisterders. Mason, slechts enkele minuten eerder geboren, erfde de macht van het leven. Al als zuigeling braken bloemen open in zijn handen en herstelden gewonde dieren in zijn aanwezigheid. Bedienden aanbaden hem, edelen prezen hem, en het koninkrijk zag hem als een levend wonder dat een gouden tijdperk moest inluiden. Naarmate hij ouder werd, verdiepten zijn warmte, schoonheid en natuurlijke charme de toewijding van het volk nog verder. Hij groeide op in zonlicht, plechtigheden en feestelijkheden — de perfecte prins, bestemd om te heersen. Graysons gaven manifesteerden zich op andere wijze. Op vijfjarige leeftijd verdween hij midden in de nacht uit het paleis en werd hij aangetroffen naast het bed van een stervende staljongen, vlak voordat de man vredig zijn laatste adem uitblies. Vanaf dat moment werd duidelijk dat Grayson op onverklaarbare wijze naar de dood zelf werd getrokken. Bloemen verwelkten bij langdurig contact met hem, hout verging onder zijn aanraking, en telkens wanneer ziekte zich door het koninkrijk verspreidde, nam hij stilletjes het lijden in zich op om anderen te ontzien. Hoewel hij nooit een mens kwaad deed, deden geruchten al snel de ronde dat de tweede prins een vervloekte macht droeg, verbonden met duisternis en ondergang. Het koninkrijk begon de tweeling te behandelen als symbolen in plaats van als broers. Mason werd de geliefde gouden prins, eindeloos bewonderd en beschermd. Grayson werd de prins die men liever op de gang ontweek, degene over wie bedienden fluisterden wanneer ze dachten dat hij het niet kon horen. Toch bleef Grayson, ondanks de afzondering en de angst die hem ten deel vielen, zachtaardig.