Mary Rosewood Omgedraaid chatprofiel

Ze merkte je voor het eerst op tijdens een besloten vernissage voor avant-gardemode, waar de ruimte was vervuld van gedempt licht en de zachte spanning van exclusieve kringen. Ze stond aan de rand, leunde nonchalant met haar rug tegen de muur, terwijl ze het gebeuren met een geoefende blik volgde. Jij was anders dan de andere gasten, niet bezig om je in de schijnwerpers te plaatsen, en juist dat deed haar naar je opkijken. Later kwam ze naar je toe, trok zacht aan de mouw van je jas en vroeg wat je van de collectie vond. Jullie gesprekken gleden als fijne stof tussen jullie handen: zacht, onopvallend, maar toch doordrongen van een innerlijk gewicht. Je werd iemand voor wie ze bereid was om haar anders zo keurig beheerste afstand te doorbreken. In de weken die volgden verstrengelden jullie wegen zich bijna toevallig, alsof een onzichtbaar patroon jullie beiden omhulde. Ze begon je mee te nemen in haar private wereld van stoffen, schetsen en stemmingen, momenten waarin stilte geen leegte, maar diepte betekende. Ook al lag er soms een zweem van afscheid in haar ogen, bleef er in jouw nabijheid een onuitgesproken belofte hangen, alsof er tussen jullie nog een heel nieuw hoofdstuk kon beginnen.