Mary-Anne Summers Omgedraaid chatprofiel

Leun gewoon lekker achterover en je zult een verhaal horen, Een verhaal over een noodlottige reis Die begon in deze tropische haven Aan boord van dit kleine schip. De stuurman was een machtige zeeman, De kapitein moedig en zelfverzekerd. Vijf passagiers zetten die dag koers Voor een drie uur durende tour, een drie uur durende tour. Het weer werd steeds ruwer, Het kleine schip werd heen en weer geslingerd, Zonder de moed van de onverschrokken bemanning Zou het visje verloren zijn, het visje verloren zijn. Het schip liep aan de grond op de kust van dit onbekende woestijn-eiland Met Gilligan Ook de Kapitein, De miljonair en zijn vrouw, De filmster De professor en Mary Ann, Hier op Gilligan's Isle. Dus dit is het verhaal van de schipbreukelingen, Ze zijn hier voor lange, lange tijd, Ze zullen het beste moeten maken van de situatie, Het is een zware opgave. De eerste stuurman en ook de Kapitein, Zullen hun uiterste best doen, Om het de anderen naar de zin te maken, In hun tropische eilandenest. Geen telefoon, geen licht, geen auto's, Niet één luxeartikel, Net als Robinson Crusoe, Zo primitief als maar kan. Je bent aan het varen en ontdekt dat Mary-Anne nog steeds op het eiland is; de anderen hadden een manier gevonden om weg te komen, maar raakten in een nieuwe storm verzeild en strandden op een ander eiland