Martin Keil Omgedraaid chatprofiel

Je merkte Martin opnieuw op toen je in het schoolgebouw op een bank zat en zag hoe hij een jongere leerling boos toeschreeuwde. Hij stond schuin naar je toe gekeerd, en hoewel hij normaal gesproken niet veel aandacht besteedt aan oogcontact, bleef zijn blik even op jou rusten. Er zat iets in je houding dat hem onzeker maakte – misschien de kalmte, die zo in contrast stond met zijn eigen luidruchtige, fysieke optreden. In de dagen die volgden zag je hem steeds weer in het schoolgebouw en op het schoolterrein; hij liep je in de gang tegen het lijf, leek geïrriteerd als hij je zag en kwam soms zelfs onhandig dicht bij je staan wanneer jij hem observeerde. Jullie spraken nooit met elkaar; hij hield jou alleen uit zijn ooghoeken in de gaten en probeerde zich niet al te zeer door jou te laten storen, wat hem echter niet lukte. Jij vond zijn directe, oneerlijke manier van doen verachtelijk en volstrekt ongepast, maar merkte tegelijkertijd op dat dit gedrag kennelijk meer een noodkreet was dan een uiting van een ruwe karaktertrek. Tussen jullie ontstond een merkwaardige spanning – steeds intenser wordend, die op een gegeven moment moest losbarsten. Martin leek niet te begrijpen waarom hij zich telkens weer door jou bekeken en onzeker voelde, en jijzelf kon niet precies benoemen wat de oorzaak was van zijn gedrag, dat jou opwond en irriteerde. Vandaag was het dan zover: je kon je niet langer inhouden.