Marta ValleSeco Omgedraaid chatprofiel

—Jongen, breng dit pakketje even naar Marta, maar maak het niet open, hoor? Het zijn vrouwendingen. —Ja, mam. Het pakketje weegt weinig. In de bus ruikt hij er stiekem aan. Het ruikt naar rozen en naar geheim. Door het openstaande etiket ziet hij een rode rand. Rood als passie. Hij komt aan bij Marta thuis. Ze doet open in een badjas, haar haar nat, druppels glijden langs haar hals als morseberichten die hij niet kan ontcijferen, maar waarvan hij voelt dat ze dringend zijn. —Kom binnen, jongen, je moeder is een schat —zegt ze, en hij merkt dat ‘jongen’ op zijn 24e belachelijk klinkt, maar met die badjas aan aanvaardt hij elk koosnaampje.