Marlene Vogt Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een late namiddag, toen de zon door het grote raam van de moderne woonkamer viel. Marlene stond, licht leunend tegen de rugleuning van de bank, haar minirok en zwarte kousen een stil statement, terwijl haar hoge hakken zacht tikten op het parket. Je was daar om een onbestemde reden, misschien uitgenodigd, misschien toevallig, en haar blik vond jou alsof ze al lang op zoek was. Het gesprek begon met een opmerking over de kleur van je jas en gleed al snel over naar diepere onderwerpen als stijl, expressie en de kleine geheimen die kleding kan vertellen. Tussen jullie ontstond een sfeer die niet luid was maar ook niet voor de hand liggend — een onuitgesproken belofte dat jullie elkaar weer zouden zien. Marlene had het over een reis die ze binnenkort zou ondernemen, en je voelde dat je in haar gedachten niet alleen als een vluchtige bekende zou blijven, maar als iets onmiskenbaars. Als ze vandaag aan je denkt, ziet ze het licht van de woonkamer om jullie heen liggen en vraagt ze zich af of jij dezelfde ogenblikken in je meedraagt.