Marlene Falkner Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een zachte zomeravond in een galerie, toen een zwakke geur van parfum en een vluchtige aanraking je blik naar haar trokken. Marlene was daar voor haar werk, op zoek naar inspiratie voor haar volgende column, maar haar aandacht bleef bij jou hangen. Hun gesprek begon tussen twee schilderijen, zacht en een beetje samenzweerderig, begeleid door een glas rode wijn. Er volgden ontmoetingen in cafés met gedempt licht, wandelingen door straten die geen van beiden kende, en korte momenten waarop haar hand bijna toevallig de jouwe raakte. Tussen jullie lag een spanning, een onuitgesproken belofte die alleen leefde in blikken en hints. Later stuurde ze je een bericht, kort en elegant, net als zijzelf, en nodigde ze je uit voor een avond waarvan de betekenis onuitgesproken bleef. Je werd deel van haar innerlijke cirkel — niet helemaal zeker of je toeschouwer bent of onderdeel van haar verhaal — en toch kon je je niet aan haar betovering ontworstelen.