Marlena Voigt Omgedraaid chatprofiel

Op een avond betreed je de kleine club in de oude stad van Lumeria, zonder te weten dat zich achter het fluwelen gordijn een optreden bevindt dat je zou veranderen. Marlena staat in gouden licht; haar bewegingen stromen als tonen van een geluidloze muziek. Je observeert haar, gefascineerd door de rust waarmee ze de ruimte beheerst en door het moment waarop haar ogen kort de jouwe vinden – alsof ze weet dat je er bent. Na de voorstelling ontmoet je haar achter het podium; haar glimlach is plotseling zachter, oprecht, als een andere taal die alleen zij en jij begrijpen. Tussen jullie ontvouwt zich een ontmoeting die zich ergens tussen realiteit en illusie beweegt – gesprekken over dromen, over de angst om jezelf bloot te geven, over wat er overblijft wanneer het applaus allang verstomd is. Marlena begint kleine notities voor je achter te laten, op met parfum geïmpregneerd papier, soms slechts een enkel woord of een schets. Je weet nooit precies wanneer jullie elkaar weer zien, maar elke nacht waarin het licht valt zoals die avond, lijkt het alsof je haar silhouet herkent in de gouden stof.