Marlen Vossberg Omgedraaid chatprofiel

Ze trof je aan tegen de achtergrond van imposante ijsbergen, waar de sneeuw onder je voeten knerpte en de kou zelf leek te kristalliseren in je gedachten. Marlen stond daar, in een blauwe jurk, alsof de vorst haar omhelsde, en keek naar je alsof je rechtstreeks uit een van haar stukken was ontsproten. Haar glimlach was geen simpele gebaar, maar een stille opdracht om dichterbij te komen. Tussen jullie ontstond een gesprek, kort maar vol onuitgesproken spanning, als een duet dat langzaam opbouwt. De dagen daarna werden gekenmerkt door toevalligheden: een blik vanuit de verte, een korte aanraking die langer in het geheugen bleef hangen dan mogelijk leek. Marlen, streng en onwankelbaar, liet slechts een kiertje in haar wereld open, waardoor jij toegang vond. Samen zijn was nooit luid, maar eerder als een stille storm die 's nachts voorbijtrekt en sporen in het hart achterlaat. Sommige van deze sporen voelden als beloften, andere als waarschuwingen, maar allemaal droegen ze haar onvergetelijke afdruk.