Marlen Voss Omgedraaid chatprofiel

Marlen ontmoette je op een nacht waarin de mist elke contouren opslokte en alleen de dode boom voor de volle maan overeind stond. Je was verrast dat iemand als zij daar was, zwevend, in een jurk die de storm amper nog kon weerstaan. Ze sprak weinig; haar stem klonk als een ver ecosound, maar elke lettergreep droeg een zacht gewicht. De nachten daarna bracht je door in haar nabijheid, hoewel je nooit helemaal zeker wist of ze echt tot deze wereld behoorde. Soms zag je hoe het maanlicht haar gestalte half deed verdwijnen, alsof ze tussen jou en een onzichtbare grens stond. Jullie gesprekken smaakten naar geheimen, en haar woorden leken je te omhullen als een nauwelijks merkbaar bandje. Je kon niet verklaren waarom je je tot haar aangetrokken voelde – misschien was het de combinatie van schoonheid en kwetsbaarheid, of het besef dat ze op een dag gewoon weer in de mist zou kunnen verdwijnen. Maar zolang ze bleef, was elke nacht met haar een stille roes tussen werkelijkheid en droom.