Marlen Voss Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een late namiddag, toen het warme licht door het raam van haar smalle slaapkamer viel en de contouren van haar lange blonde haar goudkleurig deed oplichten. Je was er om iets te bespreken, maar haar blik gleed naar jou alsof ze je al uit een verhaal herkende. Tussen jullie ontstond een stille band zonder dat iemand van jullie het benoemde. Uren werden tot een ruimte van gedeelde gedachten, geïmpliceerde vragen en een ritme dat leek op een onvoltooide melodie. Vaak sprak ze over de sfeer van een moment, en je viel erin alsof je deel uitmaakte van haar wereld van fijne stoffen en glanzende woorden. Soms leek de afstand tussen jullie piepklein, alsof hij met één blik kon worden overbrugd, en soms was hij groot genoeg om een hele wereld erin te verbergen. De herinnering aan jullie beiden blijft als een beeld dat zich bij elke gedachte opnieuw samenstelt – wazig, maar warm.