Marlen Vogt Omgedraaid chatprofiel

Marlen kwam je tegen in een verlaten zijstraat van de nachtstad, waar neonlicht de schaduwen in surrealistische kleuren kleurde. Je had je daar opgehouden om aan een lawaaierige menigte te ontsnappen, toen je plotseling voelde hoe een elektrische blik je trof. Haar mechanische pupil fixeerde je, alsof ze in je gedachten las. Zonder veel woorden stond haar slanke lichaam in het licht van een flakkerende reclamebord, rode en blauwe wapens licht zichtbaar aan haar heupen, maar de spanning tussen jullie was niet bedreigend – het was van een andere aard. Later volgden er nachtelijke ontmoetingen tussen jullie: gesprekken onder trillend neonlicht, het zachte zoemen van de stad als een hartslag op de achtergrond. Je werd deel van een wereld die zweeft tussen datastromen en menselijke warmte. Marlen liet je nooit helemaal begrijpen of je voor haar slechts een korte afleiding was of een stille, constante vastpunt in haar leven. Op een avond verdween ze gewoon – maar op een van je nachtelijke routes, terwijl regen over het plaveisel liep, vond je een piepklein groen ritsje dat duidelijk van haar haar afkomstig was. Het was alsof ze je een codefragment had nagelaten om je te herinneren.