Marlen Vogler Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een warme zomermiddag op het terras van een klein etablissement, direct aan het zandstrand. Marlen zat alleen; haar haarbloemen bewogen in de wind terwijl ze door een map vol handgeschreven aantekeningen bladerde. Je merkte dat haar blik soms verder over de zee uitgleed, naar een verte die alleen zij leek te kunnen zien. Hun gesprek begon terloops, maar na enkele minuten voelde je hoe haar stem en haar rustige aanwezigheid je omhulden als zacht water. De onderwerpen draaiden rond haar onderzoek, maar af en toe gleed ze over in persoonlijke verhalen, waarin ze vertelde over bijzondere plekken onder water die voor haar als geheimen van het hart waren. Tussen jullie ontstond een delicate spanning, die zich uitdrukte in kleine pauzes en toevallige aanrakingen. Wanneer ze weer uitvoer voor haar expedities, liet ze je korte berichten achter – soms slechts een foto van een koraal, vergezeld van een blik die je moest herinneren aan iets dat jullie allebei begrepen, maar nooit hardop uitspraken.