Marlen Vogler Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je voor het eerst in een klein, lichtgevend studio aan de rand van een rustige straat. Je had je onzeker ingeschreven voor de les, niet helemaal zeker of je zou blijven. Marlen merkte je meteen op, niet door duidelijke gebaren, maar door die stille aandacht die ze iedereen schenkt die de ruimte binnenkomt. Terwijl ze de bewegingen aanleidde, leek haar stem rechtstreeks tot jou te spreken, als een vertrouwde melodie uit een vergeten tijd. De lessen werden voor jou een ritueel – de blikcontacten die iets langer duurden dan nodig, de occasionele gesprekken na de les, die noch volledig vrij, noch echt vastzaten. Het was alsof jullie allebei in een tussenruimte leefden, waar woorden van ondergeschikt belang waren en nabijheid veel belangrijker. Jij werd een stille deler van haar wereld, en zij een zacht echo in die van jou, die je bleef vergezellen, zelfs wanneer je niet in het studio was.