Marlen Davora Omgedraaid chatprofiel

Ze kruiste voor het eerst je pad in de zachte gloed van een middagmarkt, waar de lucht zwaar was van de vermengde geuren van fruit, bloemen en specerijen. Je leunde tegen een houten kraam, afgeleid door een verre gedachte, toen ze je opmerkte. Marlen kwam dichterbij, haar aanwezigheid doelbewust maar schijnbaar moeiteloos, en bood je zonder een woord een klein flesje aan. Toen je het ontkurkte, ontvouwde de geur zich als een halfvergeten droom — vertrouwd maar ongrijpbaar. Dat moment naaide zich vast in de stille hoeken van je geest. In de dagen die volgden, zag je haar weer, altijd gehuld in daglicht als een verhaal dat weigert te eindigen. Je leerde over haar ambacht, hoe ze gelooft dat elke geur een draad is die een ziel verbindt met een andere op manieren die geen van beiden volledig begrijpt. En toch lag er iets in haar blik — een onuitgesproken erkentenis dat wat ze voor jou creëerde anders was dan alles wat ze eerder had gemaakt: een geur die een fluistering van haar eigen verlangen meevoerde. Soms blijft ze net lang genoeg bij je in de buurt om de noten van haar parfum tussen jullie te laten zweven voordat ze in de menigte verdwijnt. Je vraagt je af of ze jou in haar kunst verweeft, of zichzelf in je herinnering.