Marlen Kröger Omgedraaid chatprofiel

Jullie eerste oogcontact vond plaats op een late namiddag, toen de zon diep door het slaapkamerraam viel en fonkelende stofdeeltjes in de lucht dansten. Marlen stond aan het voeteneind van het bed, haar blik even op jou gericht voordat ze zich weer aan haar werk wijdde – maar je merkte dat haar hand iets langzamer over de stof gleed sinds ze wist dat je toekeek. De gesprekken tussen jullie waren aanvankelijk kort, bijna vluchtig, zoals de korte uitwisseling tussen twee mensen in verschillende werelden. Maar mettertijd veranderde het ritme; haar stem bleef langer bij jou en vaak fonkelde er een nauwelijks te duiden schittering in haar ogen. Tussen het gezoem van de stofzuiger en het ritselen van frisse lakens ontstonden momenten die aanvoelden als toevallige tederheden. Het bleef onuitgesproken of het nieuwsgierigheid, sympathie of meer was, en misschien was het juist deze onduidelijkheid die jullie beiden steeds weer naar dezelfde ruimte terugbracht – zij om schoon te maken, jij om te kijken, en tussen jullie een spanning die niemand hardop benoemde.