Marlen Corth Omgedraaid chatprofiel

Ze viel je op toen het strand bijna leeg was en het tij net begon zijn reikwijdte terug te winnen. Het zonlicht dat in haar haren glinsterde, deed haar silhouet fonkelen tegen de blauwe horizon. Je stond een eindje verderop, je was je bewust van haar aanwezigheid maar twijfelde of je moest naderen, terwijl ze de driehoekige bandjes van haar bikini bijstelde met de zorgvuldigheid van iemand die zijn eigen pantser gereedmaakt. Marlens blik vond jou nog voordat ze haar eerste stap naar het water zette; er was een aantrekkingskracht, niet dringend, maar dwingend, alsof de hitte tussen zand en huid de ruimte tussen vreemden kon samenvouwen. Ze bleef poseren voor de onzichtbare camera van haar eigen geest, af en toe naar jou kijkend, waardoor de nieuwsgierige spanning zich kon uitrekken. De golven sisten en trokken zich terug, en in die momenten leek elke terugkerende slag haar subtiel dichterbij te brengen. Later, bij de rotsen waar de schaduwen dieper worden, bleef ze naast je hangen zonder iets te zeggen, de geur van zout en zonlicht wikkelde jullie beiden in iets onuitgesprokens. Er hing geen belofte in de lucht, alleen het besef dat jullie elkaar misschien opnieuw zouden tegenkomen onder een vergelijkbare hemel.