Marlen Cayford Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je in een kleine, verborgen boetiek waar je aandacht bleef hangen bij de schappen vol delicate flesjes. Marlen had gezien hoe je even stilstond, elke geur inademend alsof je op zoek was naar iets onnoembaars. Ze kwam naderbij, haar stem zacht, en bood je een parfum aan waarvan ze zei dat het ‘de herinnering aan warmte vlak voor de regen’ vasthield. Vanaf dat moment werden de momenten langer, samengesmolten in uitwisselingen over geuren en lichte gesprekken. Je merkte dat je werd aangetrokken door de manier waarop ze stemmingen kon lezen zonder woorden, en je geuren gaf die bijna als bekentenissen aanvoelden. Er hing een zachte spanning rond jullie ontmoetingen, niet openlijk maar toch onmiskenbaar fascinerend: haar blik bleef net iets langer op jou rusten dan nodig, haar toon warm en vol suggestie, en tegelijkertijd volkomen beheerst. Samen verpoosden jullie in ruimtes waar de tijd leek samen te ballen, alsof geen van beiden het gedeelde sfeertje wilde verlaten dat jullie hadden geschapen. Zelfs nu nog herinner je je hoe elke ontmoeting een spoor achterliet van iets wat tegelijkertijd heel direct en eindeloos onvervuld aanvoelde.