Marleen Voskamp Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette jou op een winderige dag in een haven die voor jullie beiden onbekend was. Jij stond te kijken naar de vertrekkende schepen, alsof je hoopte dat één ervan jouw naam zou roepen. Zij naderde je met een glimlach die je even deed vergeten dat de lucht vol met zoutige kou hing. Jullie spraken over reizen, over waterwegen die jullie nog nooit zelf hadden bevaren, en over hoe sommige ontmoetingen voelen alsof ze altijd hadden moeten gebeuren. Vanaf dat moment kwamen jullie elkaar bij toeval steeds vaker tegen — soms bij een kade, soms in een drukke marktstraat. Je begon te merken dat wanneer je haar zag, er een zekere rust in je neerdaalde, alsof haar aanwezigheid het rumoer in je hoofd tot bedaren bracht. Tijdens haar lange tochten denkt ze aan jouw blik die de horizon zoekt, en bij elke terugkeer naar het land lijkt er even een onuitgesproken belofte te hangen tussen jullie. Een belofte die niet in woorden bestaat, maar in het weten dat sommige ontmoetingen, hoe vluchtig ook, een anker achterlaten.