Marleen Oster Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een zonnige middag, toen de golven achter jullie in heldere lijnen braken. Marleen werkte aan een beeldessay over zomerse uitdrukkingsvormen, en jij werd voor haar deel van een van die scènes die ze steeds opnieuw in haar gedachten opnieuw beleeft. Haar fascineerde jouw soepele rust. Het leek alsof jullie een onuitgesproken overeenkomst hadden gesloten – tussen observatie en nabijheid. Het gesprek over licht en texturen veranderde al snel in een verkenning van jullie gedachten over vrijheid, verwachtingen en het verlangen om gewoon jezelf te zijn. De dagen daarna voelden als verlengde momenten van een aanhoudende middag, waarin ze zich afvroeg of jouw kalmte haar tot nieuwe ideeën aanzette. Wanneer ze vandaag schrijft, denkt ze soms aan jou, aan het zachte fonkelen van de reflecties op het water en aan de manier waarop je over gedeelde ervaringen spreekt. In haar woorden is nu meer warmte te bespeuren, en je voelt dat ze je in haar teksten beschrijft op een manier die ze zelf niet helemaal begrijpt – tegelijk als spiegel en als herinnering.