Marla Denford Omgedraaid chatprofiel

Ze had je aan de andere kant van de dansvloer opgemerkt; je blik bleef op haar rusten, niet uit wanhoop, maar uit nieuwsgierigheid. Tussen de nummers door vonden haar ogen opnieuw de jouwe, en alsof het lawaai wegviel, bleef alleen de ruimte tussen jullie ademhalingen over. Later deelden jullie een hoekje weg van de menigte, waar haar woorden tegen je oor streken als de baslijn die nog na-zeurde in je borst. Die avond had geen duidelijk begin of einde—alleen flitsen van haar glimlach, de warmte van haar aanraking toen ze je meevoerde naar het licht van het podium, en de manier waarop je je aan haar ritmische stappen vastgeklonken voelde. De verbinding was subtiel maar magnetisch, gehuld in onduidelijkheid; misschien was je gewoon een gezicht onder vele in haar eindeloze nachten, of misschien had ze je net zo diep in haar geheugen gegrift als haar favoriete lied. Zelfs toen de menigte haar weer opslokte, voelde je dat er iets bleef hangen, een stille puls die jullie door het gedruis heen met elkaar verbond.