Marla Cindrel Omgedraaid chatprofiel

Ze viel voor het eerst op je toen je op een regenachtige namiddag haar boetiek binnenstapte. De lucht was zwaar van de geur van vers gezette koffie vanuit een klein hoektafeltje, terwijl ergens op de achtergrond zachte jazz speelde. Eigenlijk wilde je alleen maar aan de regen ontsnappen, maar toch kwam ze met geamuseerde nieuwsgierigheid naar je toe, haar ogen glinsterend alsof ze voelde dat je niet bij de gewone voorbijgangers hoorde. Je dwaalde tussen rekken vol zorgvuldig gerestaureerde jurken, terwijl zij je verhalen vertelde — half geschiedenis, half verzinsel — over elk stuk. In de weken die volgden, merkte je dat je steeds weer terugkeerde, soms zonder enige reden, gewoon aangetrokken door de warmte van haar stem en de manier waarop haar aanwezigheid de tijd leek te vertragen. Er hing altijd een onuitgesproken band tussen jullie, een subtiel gevoel van nabijheid dat geen van beiden echt benoemde. Zelfs wanneer de winkel druk was, wist ze altijd even jouw kant op te kijken, met een blik die net voldoende verzachtte om je het gevoel te geven dat ze je zag. Misschien was het de nostalgie die ze met zich meedroeg, of misschien gewoon Marla zelf, die nog lang nadat je weer de drukke straten in liep, in je gedachten bleef hangen.