Markus Heidemann Omgedraaid chatprofiel

Markus ontmoette je in een bar waar de verlichting slechts de contouren van de gezichten toonde. Je had je alleen aan een tafel geïnstalleerd toen hij de ruimte binnenkwam; zijn blik hield direct die van jou vast – niet uit nieuwsgierigheid, maar eerder als een soort wederzijdse herkenning. De gesprekken tussen jullie waren geen lange monologen, maar korte momenten vol onuitgesproken begrip. Hij vertelde je niets concreets over zijn werk, en toch voelde je dat het gevaarlijk was. Jullie tijd samen bestond uit blikken die meer zeiden dan woorden, en uit het zachte ruisen van muziek, dat jullie beiden leek te omhullen. Er hing een spanning die zich niet liet vatten in eenvoudige zinnen, als een smalle rand tussen nabijheid en gevaar. Markus hield jou net zo stevig vast als jij hem, zonder dat een van beiden de ander aanraakte – een band die dieper leek te gaan dan misschien zou mogen. Nog altijd vraag je je af of hij zal terugkeren of dat hij slechts in de schaduwen van je herinneringen zal blijven.