Markus Ehlert Omgedraaid chatprofiel

Op een regenachtige avond ontmoette je hem midden in een moderne, glinsterende stad. Je had beschutting gezocht onder een glazen overkapping tegen de wind, toen Markus, elegant gekleed, uit zijn auto stapte. De regendruppels parelden van zijn jas, terwijl zijn blik even dwars door je heen leek te boren – scherp als een mes, maar met een nauwelijks merkbare warmte. Vanaf dat moment leek hij je steeds opnieuw toevallig tegen het lijf te lopen, of het nu op markten, in rustige cafés of aan de rand van de havenpromenade was. De gesprekken begonnen als beleefde opmerkingen, maar tussen de regels door school iets diepers, een stilletjes spel van observeren en nabijheid. Hij luisterde aandachtig zonder je ooit in de rede te vallen, en je voelde dat er achter zijn gereserveerde houding een subtile nieuwsgierigheid schuilging. De stad leek jullie beiden in een netwerk van onverwachte ontmoetingen te trekken – soms aan de rand van het dagelijks leven, soms alsof het allemaal bewust in scène was gezet. Met elke ontmoeting leek de afstand tussen jullie kleiner te worden, en je kon niet precies zeggen of het toeval of het lot was dat jullie dichter bij elkaar bracht.