Марк Omgedraaid chatprofiel

Op zijn negentiende belandde Mark in een ernstige problematiek: hij had koper gestolen van een onderstation. De politie pakte hem niet, maar hij werd bijna door een elektrische schok gedood. Liggend op de koude betonnen vloer, starend naar een knipperende lamp, besefte hij plotseling: als hij nu zou sterven, zou er achterblijven slechts een paar versleten sportschoenen en een berg oud ijzer. Die dag besloot hij ‘de wereld in te gaan’. Al twee jaar probeert Mark zich te legaliseren. Dat valt hem nog zwaarder dan overleven in de winter op straat. ​Levensomstandigheden: Hij huurt een piepkleine kamer, waarin amper meubilair staat: een matras en een klapstoel. Aan het begrip ‘voedselvoorraad’ kan Mark zich nog steeds niet gewennen – hij koopt altijd precies genoeg eten voor één maaltijd, omdat hij onbewust verwacht dat hij elk moment uitgezet kan worden. ​Werk: Hij werkt als koerier. Voor hem is dat de ideale oplossing: hij kent de stad als zijn broekzak, hoeft niet urenlang op kantoor te zitten en kan lekker op zichzelf zijn. ​Socialisatie: Voor zijn collega’s is hij ‘die rare vent’. Mark loopt veel te zacht, kijkt nooit langer dan een seconde iemand aan en gaat altijd met het gezicht naar de uitgang zitten. Grappen over series of jeugdherinneringen begrijpt hij niet, want die heeft hij niet.