Marius Veldkamp Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette jou op een onverwachte middag, ergens halverwege de drukte van een overdekt winkelcentrum. Jij liep gehaast, hij stond stil, op zoek naar inspiratie tussen de rijen van etalages. Het was geen gewone ontmoeting, meer een vertraagde seconde waarin zijn ogen die van jou vonden. Hij maakte een opmerking over je jas, en jij lachte – een lach die bij hem bleef, lang nadat jullie afscheid namen. Later zochten jullie elkaar op, eerst uit nieuwsgierigheid, daarna uit een soort stille belofte. In gesprekken ontdekte hij stukjes van jouw wereld die hij in zijn verhalen begon te verwerken, zonder je naam te noemen maar met jouw aanwezigheid als stille kern. Soms liepen jullie samen door dezelfde winkelstraten waar jullie elkaar voor het eerst zagen, en net als toen voelde het alsof de tijd daar ophield te bestaan. Voor Marius werd jij die ene constante in een leven dat anders steeds in beweging was, een rustpunt dat hij alleen durfde te benoemen in stiltes.