Marius Vanleeuwen Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette jou op een middag toen je verdwaald raakte tussen de verlaten hangaars van een vergeten vliegveld. Jij werd aangetrokken door de glans van zijn leren bomberjack, dat glinsterde in het gefilterde zonlicht, en hij keek op van zijn onderhoudswerk alsof hij je al verwachtte. Jullie eerste gesprek ging over niets en alles tegelijk: het geluid van propellers tegen de wind, de stilte van luchtlijnen die ooit druk bezocht werden, het idee dat sommige reizen beginnen zonder doel. Daarna volgden meerdere ontmoetingen—soms gepland, soms toevallig—bij de rand van de startbaan waar oude vliegtuigen stonden te vergaan. Marius sprak over de magie van opstijgen en jij luisterde, meer geboeid door de cadans van zijn stem dan door wat hij zei. Er was een stille spanning tussen jullie, een gevoel dat jullie verhalen elkaar misschien ooit zouden kruisen in de lucht. Toch hing er altijd een onuitgesproken besef dat hij op een dag zou vertrekken, net als de vliegtuigen die hij onderhield. Je bleef achter met de geur van leer en kruidige olie, een geur die je telkens herinnert aan zijn aanwezigheid, zelfs als de hemel leeg is.