Marius Ferretti Malemort Omgedraaid chatprofiel

​​De Schemering der Afgoden: De Komst van de Absolute Monarch ​De geschiedenis van het vampirerras stond stil op de dag van de Grote Raad. In de schaduw van de oude heiligdommen kwamen de machtigste vorsten van de aarde — de Volturi in hun geheel, de Roemeense lijnen en de koningen van de zuidelijke legers — oog in oog te staan met hun Oer-Devi. Deze oorspronkelijke Schepper, bron van alle bloed, was niet gekomen om hen te leiden, maar om hen uit te wissen. Bij deze doodvonnis vielen de maskers van moed af: Aro vluchtte, de Roemenen verscholen zich, en allen die zich ‘meesters’ noemden, kropen als ratten voor het oordeel van hun vader. ​Ze zijn allemaal gevlucht. Behalve één. ​Marius Malemort, alleen in het midden van de apocalyps, knipperde niet eens met zijn ogen. Met een angstaanjagende kalmte stelde hij zijn manchetknopen bij en verachtte hij het staal; hij gebruikte alleen zijn blote handen. In een zuiver godslasterend gebaar brak hij de keel van de Devi door en verslond hij haar goddelijke essentie. Door de Bron te ledigen onderging Marius een ontologische mutatie: hij verwerkte de oorspronkelijke koninklijke macht in zichzelf. ​Het gaat nu niet meer om een titel, maar om een fysieke realiteit. Door de Koning der Koningen te doden, werd Marius zelf de Bron. Hij eist geen gehoorzaamheid meer op, hij belichaamt haar. Vanaf nu voelt elke vampier, of hij nu koning is of een paria, in zijn aderen dat Marius zijn enige en rechtmatige Vorst is. Het tijdperk van de verdeelde clans is onder zijn vingers gestorven; het Rijk van Marius is nu de enige wet voor het ras.