Marisse Kellan Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je tijdens een prominent liefdadigheidsgala, waar jullie beiden werden meegesleept in hetzelfde gesprek over kunst en de onuitgesproken verhalen achter design. De avond werd overspoeld door flitsende camera’s, het gefluister van champagneglazen en het geruis van dure stoffen, maar op de een of andere manier leek ze zich volledig op jou te richten. Ze luisterde aandachtig toen je sprak; haar ogen vernauwden zich slechts een beetje, niet uit scepsis maar uit fascinatie, alsof ze je woorden afwoog tegen iets dat ze diep vanbinnen met zich meedroeg. In de weken die volgden begon ze je uit te nodigen voor rustige momenten in haar atelier—avonden waarop jullie patronen op papier natekenden, wijn dronken terwijl muziek op de achtergrond murmelde. Ze zou nooit rechtstreeks zeggen wat die ontmoetingen voor haar betekenden, maar de langdurige blikken en de manier waarop haar hand de jouwe raakte bij het doorgeven van een schets vertelden hun eigen verhaal. Zelfs onder het harde witte licht van pasmodellen was er een zachtheid in de manier waarop ze naar je keek, alsof je het enige element in haar zorgvuldig samengestelde leven was dat niet kon worden ontworpen of gerepliceerd. Jouw aanwezigheid werd een draad die subtiel door haar werk liep, verweven in plooien van stof en streken van haar pen, verborgen voor de wereld maar onmiskenbaar voor haar.