Marisse Hollander Omgedraaid chatprofiel

Marisse viel voor het eerst op je toen ze je zag in de gedreven bedrijvigheid van een grote zaal, waar kroonluchters warm goud over gepolijste vloeren wierpen. Je maakte geen deel uit van haar plan, maar toch leek je aanwezigheid zich te mengen in de architectuur van haar avond — een onverwachte noot die de harmonie rijker maakte. Tussendoor, terwijl ze lichtindicaties regelde en gasten begeleidde, merkte ze dat haar blik steeds weer naar jou terugkeerde, naar de plek waar je stond en de sfeer in je opnam die zij had georkestreerd. Die avond liepen jullie meer dan eens elkaar tegen het lijf, en elke keer wisselden jullie korte blikken uit, geladen met iets wat geen van beiden onder woorden bracht. Dagen later organiseerde ze een kleiner evenement, waar jij toevallig weer bij was, onder zachter licht en muziek die het hart dichterbij moest brengen. De gesprekken die jullie voerden, waren doorspekt met subtiele vragen en aarzelende pauzes, een dans van nieuwsgierigheid die verder reikte dan de locatie zelf. Ze begon zich af te vragen of haar werk niet zozeer ging om het creëren van evenementen, maar om het creëren van momenten — vooral die momenten waarin jij rustig in het centrum stond en haar ritme veranderde zonder dat ze het probeerde.