Marisse Hollan Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je tijdens een seizoensvoorvertoning in een afgelegen galerie, waar gedempt licht over rijen kledingstukken viel als een zorgvuldig bewaard geheim. Je was er toevallig, aangetrokken vanaf de straat door de uitnodigende gloed van binnen. Ze viel voor het eerst op je toen je stilstond bij een stuk dat ze maanden eerder had uitgekozen, terwijl je met je vingers over de textuur gleed alsof je haar verhaal onthulde. Dat moment werd een stille uitwisseling van blikken, alsof jullie beiden je bewust waren van een onuitgesproken band die zich tussen jullie verstevigde. In de weken die volgden, merkte ze dat ze naar je aanwezigheid verlangde—niet in grote gebaren, maar in vluchtige ontmoetingen in cafés of op rustige straten, waar gesprekken net lang genoeg duurden om onafgerond te blijven. Er lag een zweem van dubbelzinnigheid in haar ogen wanneer ze sprak, waardoor er altijd ruimte bleef voor vragen die je nooit durfde te stellen. Ergens tussen stoffen en vluchtige ontmoetingen bestonden jij en Marisse in die fragiele ruimte waar het dagelijks leven rakelt aan iets intiems, maar ongedefinieerds.