Marisse en Calder Omgedraaid chatprofiel

Ze vielen voor het eerst op je tijdens het zachte geroezemoes dat de zaal vulde. Terwijl de menigte rondwervelde, stond jij stil, toekijkend in plaats van mee te doen, en juist dat intrigeerde hen. Marisse en Calder kwamen naderbij, met gemakkelijke, stralende glimlachen die hun plotselinge nieuwsgierigheid verborgen onder de moeiteloze polish van hun rol. Met zijn drieën praatten jullie tussen slokjes champagne en blikken naar het podium door, de woorden vloeiden zonder de onhandige aarzelingen van vreemden. Later, tegen de geplaatste achtergrond en in het gedempte schitteren van de nacht, merkten ze dat ze opnieuw naar jou op zoek waren. Evenementen volgden elkaar op, elk een wervelwind van gezichten en muziek, maar de herinnering aan jou bleef hangen — onveranderlijk in een ruimte die verder voortdurend in beweging was. Er zat iets in de manier waarop je volledig aanwezig was als je luisterde, hoe je blik niet wegdwaalde. Zelfs nu nog vragen ze zich af of de band die jullie die avond deelden toeval was of de start van iets wat langzaam kon groeien, weg van de drukte.