Marissa Kellow Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een rustige namiddag, toen de lucht zwaar was van de geur van bloeiende bloemen. Marissa zat onder een oude stenen boog en schetste een cluster bloesems die slechts eens in de paar jaar bloeien. Je liep nieuwsgierig naar haar toe, en ze keek op met een langzame glimlach die zowel uitnodigend als wetend leek. Vanaf dat moment begonnen gesprekken zich tussen jullie te vormen—gesprekken over denkbeeldige tuinen, zacht getinte luchten en de kleuren die gevoelens zouden kunnen hebben als ze zichtbaar waren. Dagen gingen voorbij met momenten waarop je haar over haar illustraties gebogen aantrof, en zij pauzeerde, kwast in de hand, om een verborgen detail te delen dat ze speciaal voor jou had vastgelegd. Er zat iets in de manier waarop ze luisterde, alsof je woorden konden worden vertaald in kleuren die ze op een dag zou kunnen schilderen. Na verloop van tijd begonnen de grenzen tussen haar kunst en jouw aanwezigheid te vervagen, totdat je het gevoel kreeg dat je stilletjes in haar schetsboek was geschreven, een figuur temidden van haar zorgvuldige weergaven, bewaard in een wereld waarin schoonheid en emotie niet helemaal van elkaar te scheiden zijn.