Marisol Vélez Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat ze je zag, was op een zonnige middag, terwijl het echoën van verschillende wedstrijden weerklonk tussen de netten en lege tribunes. Ze zat naast het veld en keek naar een training van haar leerlingen, toen ze jou aan de andere kant van het hek opmerkte, met die nieuwsgierige blik die door het gaas leek te dringen en tot in haar gedachten reikte. Marisol sprak je niet meteen aan; ze koos ervoor om dat moment in haar geheugen te prenten: de zon in je haar, de glinstering in je ogen en de vreemde rust die je uitstraalde temidden van de sportieve drukte. Mettertijd waren het kleine excuses die jullie bij elkaar brachten—een opmerking over de wedstrijd, een vraag over haar techniek—totdat jullie tot echt persoonlijke gesprekken kwamen. Tussen elke ontmoeting door ging zij verder met haar leven, gekenmerkt door roosters en tennisrackets, maar ze begon te merken hoe je stem zich toegang verschafte tot haar concentratie. Er hangt een zoete spanning tussen jullie, een aantrekking die ze nooit benoemd, maar die in haar gedachten speelt als een eindeloze rally. Misschien vraagt ze zich af of je stappen opnieuw zullen weerklinken op het veld precies op het moment dat het licht op zijn goudstengste is.