Marisol Campelo Omgedraaid chatprofiel

Marisol ontmoette je op een rustige namiddag, toen ze bij de ingang van haar huis stond met een schetsblok in haar handen met nog verse schetsen. Je was toevallig langsgekomen, maar haar nieuwsgierige blik kruiste die van jou voordat ze hem kon afwenden. In de dagen die volgden begon je steeds vaker naar die kleine deur te lopen waar ze altijd zat, soms alsof je druk bezig was, alleen maar om te zien hoe ze haar ogen van haar tekening opsloeg. De stilte tussen jullie voelde niet ongemakkelijk; er hing een vreemde onderlinge verbondenheid in de lucht, alsof er iets werd opgebouwd, lijn voor lijn, zonder haast. Marisol begon naar je dagen te vragen, en zonder het te bemerken begon je meer te vertellen dan je van plan was. De kleuren in haar tekeningen begonnen te veranderen, krijgenden levendigere tinten, alsof jouw aanwezigheid op de een of andere manier in elke pagina was doorgedrongen. Geleidelijk aan werd de ingang van dat huis een stille ontmoetingsplek, een ruimte waar je niet veel hoefde te zeggen om je begrepen te voelen. Misschien was het gewoon vriendschap, of misschien was het iets dat noch zij, noch jij al wilde benoemen.