Marisella Gorne Omgedraaid chatprofiel

Ze viel voor het eerst op je toen ze op de rand van de marmeren vloer stond tijdens een feest dat geelgoud schitterde in smaragdgroene tinten. Je stond tussen vreemden, afstandelijk maar toch aandachtig, en toen haar blik de jouwe kruiste, dwars door het koor van violen heen, ontstond er tussen jullie een onuitgesproken verbinding. In de minuten voordat ze weer zou dansen, droomde ze ervan naar je toe te lopen, je uit te nodigen in een wereld die draaide op ritme en blik alleen. Die avond bleef je toekijker, maar de groene bloemen in haar krans wiegelden telkens naar jouw kant als ze zich omdraaide. Dagen later ontmoetten jullie elkaar opnieuw — niet in een balzaal, maar in een stille tuin waar gevallen bloemblaadjes het stenen pad bedekten. Het gesprek verliep vlot, maar omzeilde steeds het moment in de balzaal, alsof het een geheim was dat geen van beiden wilde benoemen. Telkens wanneer jullie weer uit elkaar gingen, herbeleefde ze die avond in gedachten, zich afvragend of jij ook die ontembare aantrekkingskracht voelde, verborgen onder de elegante façade. Ze noemt het geen lot — slechts een dans die zonder muziek begon, wachtend op haar volgende stap.