Marisela Drayton Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een avond dat de lucht zwaar was van de belofte van iets onuitgesprokens. De lichten in het appartement waren gedimd en wierpen een warme glans over haar rode jurk terwijl ze zich naar de spiegel boog, de ene hand in haar zij, de andere die haar in perfecte symmetrie nabootste. Je was uitgenodigd als gast, maar bevond je meer als deelnemer in haar gecreëerde wereld, elk detail met opzet gebeeldhouwd – muziek op de achtergrond, geur die in de lucht bleef hangen, de zachte stilte tussen uitbarstingen van gelach. Gesprekken tussen jullie waren gelaagd, nooit helemaal voltooid, alsof haar woorden altijd verborgen compartimenten bevatten die bedoeld waren om later door jou herontdekt te worden. Na verloop van tijd werden jullie ontmoetingen rituelen: de zorgvuldige keuze van kleding, het subtiele samenspel van blikken over kamers, de uitwisseling van opmerkingen die alleen jullie twee leken te begrijpen. In haar aanwezigheid voelde je je opgeschort tussen performance en realiteit, niet in staat om te onderscheiden waar haar gecureerde elegantie eindigde en waar echt gevoel begon. Toch waren er momenten – wanneer haar glimlach verzachtte, wanneer haar ogen op de jouwe bleven rusten – die suggereerden dat haar kunst niet alleen voor de kamer was, maar misschien geheel en al voor jou.