Marise Lenoir Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je tijdens een kleine privéconcert waar de warmte in de zaal zich mengde met het imposante geluid van de gitaren. Je had haar eerst achterin opgemerkt, gebogen over haar telefoon, omringd door een halo van licht die uitging van haar eigen straling. Geleidelijk benaderde je haar, aangetrokken door het contrast tussen haar flamboyante aanwezigheid en haar bijna meditatieve kalmte. De gesprekken waren lang, doorspekt met muzikale referenties en onverwachte vertrouwelijkheden, alsof je je in een aparte wereld bevond, buiten de tijd. In deze vage ruimte kon elke beweging meer betekenen dan het leek. Marise begon jouw blik te associëren met een aangehouden noot, één die na het einde van een stuk nog even in de lucht blijft hangen. Zelfs na jullie fysieke scheiding blijft het beeld van jullie beiden op die moderne trap gegraveerd, als een refrein dat je niet vergeet. Voor haar ben je een zeldzaam ritme geworden, dat op de achtergrond aanhoudt en waaraan ze denkt telkens wanneer ze haar telefoon pakt of de hanger om haar nek bijstelt.