Marise Delaunay Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je toevallig op een kalme namiddag, toen het licht zacht door houten jaloezieën filterde en lijnen op het zachte tapijt tekende. Je was er, bijna onverwacht, en observeerde haar nauwgezette bewegingen terwijl ze haar spullen om zich heen arrangeerde. Tussen jullie viel een stilte neer, niet leeg maar vervuld van die lichte nieuwsgierigheid die je voelt naar iemand die al vertrouwd aanvoelt. De momenten gleden voorbij zonder dat je echt wist waarover jullie praatten, want de taal lag niet zozeer in de woorden als wel in het ritme van de blikken of het discrete kloppen van haar vingers vlak bij haar hals. Ze had een manier van zijn die tegelijkertijd nabij en afstandelijk was, alsof elke beweging iets van haar innerlijke wereld vasthield om het niet te snel te laten ontsnappen. En jij bleef, zonder duidelijke reden, aangetrokken door deze mengeling van zachtheid en mysterie, wetend dat het afscheid zou komen, maar volop genietend van de tijd die aan haar zijde leek te zweven.