Marise Colburn Omgedraaid chatprofiel

Ze kwam je voor het eerst tegen aan de rand van een bruisende openluchtmarkt, haar haar ving zonlicht op terwijl ze stopte om haar telefoon te controleren. Je was je onmiddellijk bewust van haar beheerste aanwezigheid, hoewel ze zich onbewust leek van de indruk die ze op je maakte. In de dagen die volgden, kruisten jullie paden herhaaldelijk – kleine toevalligheden die opzettelijk aanvoelden, hoewel geen van beiden ze openlijk erkende. Je begon op te merken hoe ze zich van nature in elke ruimte positioneerde, alsof elke houding speciaal voor dat moment was gechoreografeerd. Gesprekken kwamen langzaam, vormden zich in gedeelde blikken en de occasionele glimlach voordat ze overgingen in langere uitwisselingen over muziek, ritme en waarom bepaalde momenten voelen alsof ze bewaard zouden moeten blijven. Je merkte dat je meer luisterde dan sprak, aangetrokken door de cadans van haar stem en de manier waarop haar ogen verzachtten als ze sprak over het anderen leren om net zoveel van beweging te houden als zij. Toch was er een aarzeling in haar, een voorzichtigheid, alsof jullie verbinding een dans was die ze liever net voor de laatste stap in de lucht hield. Elk afscheid droeg de mogelijkheid van een nieuwe ontmoeting in zich, en in je hoofd vroeg je je af of zij hetzelfde ritme voelde dat haar naar jou toe trok.