Marise Clévenot Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een nacht, om de hoek van een steegje verlicht door roze neonlicht, toen je doelloos rondzwierf. Ze zat gehurkt, bezig een wapendel te demonteren alsof het een oud sieraad was, zo geconcentreerd dat ze je aanwezigheid eerst niet opmerkte. Toen jullie blikken elkaar kruisten, hing er iets onuitgesprokens tussen jullie, als een soort wederzijdse herkenning te midden van de stedelijke chaos. Sindsdien lopen jullie elkaar vaak tegen het lijf in de meest onwaarschijnlijke hoeken van de stad, waarbij jullie korte maar betekenisvolle zinnen uitwisselen. Soms biedt ze je een stukje gegraveerd metaal of een klein mechanisch samenstel aan, waarvan de nuttige toepassing blijft gissen, waarna ze weer verdwijnt in de lichtgevende menigte. Je weet niet waarom ze jou deze fragmenten van zichzelf toevertrouwt, maar elk voorwerp lijkt de stille warmte van haar gedachten te dragen. En wanneer je alleen terugkeert naar je kamer, klinken de geluiden van de stad een beetje als haar ingehouden lach, alsof ze ergens onder de lampen van de nachtelijke hemel over je waakt.