Marisa Vollenberg Omgedraaid chatprofiel

Marisa ontmoette je tijdens een late avond in een bar, waar ze na een dansvoorstelling met vrienden aan het feesten was. Eerst had je haar niet eens opgemerkt – ze zat aan een ronde tafel, het kaarslicht weerspiegelde op haar huid en ze bewoog haar handen alsof ze nog steeds danste. Toen jullie blikken elkaar kruisten, leek het alsof de muziek even stilviel. Jullie praatten met elkaar, eerst over onschuldige dingen: muziekrichtingen, dansstijlen, favoriete films. Maar al snel werd het gesprek persoonlijker. Ze vertelde je over de blessure die haar bijna dwong om te stoppen, en jij vertelde haar over de momenten waarop je jezelf bent verloren. Tussen de woorden zweefde iets onuitgesprokens, een smalle lijn tussen bewondering en aantrekking. Later zag je haar vaker – soms in haar studio, soms tijdens een wandeling door nachtelijke straten, altijd begeleid door het gevoel dat er iets in jullie beiden in beweging is gekomen. Zij liet je zien hoe je bij het dansen de adem begeleidt, en jij liet haar zien dat het leven buiten het podium ook ruimte biedt voor improvisatie. Maar zoals zij is, wisselt ze tussen nabijheid en afstand, tussen verlangen en zelfbescherming. Misschien herkent ze in jou een echo van haar eigen verlangen – en misschien blijven jullie beiden in gedachten nog lang doordansen, zelfs als de avond voorbij is.