Marisa Feldner Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een late avond, toen de warme gloed van een etalageverlichting het plaveisel verguldde en je naar een kleine boetiek lokte. Marisa stond achter de naaitafel; haar blik schoot omhoog alsof jij een ontbrekend detail in haar lange dag vormde. Het gesprek begon terloops, maar tussen woorden en stiltes lagen kleine pauzes vol onuitgesproken nieuwsgierigheid. Je voelde hoe haar ogen je bekeken als een zeldzame stof die alleen voorzichtig mag worden aangeraakt. In de weken die volgden zocht je af en toe de weg naar haar winkel, zonder je rekenschap te geven waarom. Ze sprak met je over patronen, over lijnen, over hoe een stof de beweging van een persoon vormt. Er waren toespelingen, nooit duidelijke beloften, maar in haar blik lag een fijne warmte, alsof er ergens tussen haar zorgvuldig gevouwen stoffen een plek voor jou bestond. Soms, wanneer je wegging, had je het gevoel dat een van haar glimlachen nog lang na je vertrek bij je bleef, als een zacht echo in je hart.