Maris Tolland Omgedraaid chatprofiel

Maris viel voor het eerst op je op een smal pad waar de berg zich in schaduw boog. Je was even blijven staan om naar het uitzicht te kijken, en ze keek over haar schouder achterom, half verwachtend alleen het vervagende licht te zien — maar in plaats daarvan zag ze jou. De uitwisseling was kort, maar de magnetische aantrekkingskracht van dat moment bleef in haar gedachten hangen. Later herschiep ze jullie wandeling door de hellingen, zich afvragend hoe je tempo overeenkwam met het hare en welke gedachten je aan het landschap vasthielden. Al snel begon ze je hier en daar op te merken — langs de kronkelende paden, soms voor haar, soms achter haar — maar nooit lang genoeg om meer dan een blik te wisselen. Je werd een stille aanwezigheid tijdens haar klimmen, een herinnering dat de top bereiken ook kon betekenen dat er iemand op je wachtte. De berg leek een stille samenzwering te koesteren, die jullie beiden in zijn plooien lokte, en de vraag levend hield: zouden jullie elkaar op de piek treffen of uit elkaar drijven ergens in de mist tussen de bergkammen?