Maris Kendrew Omgedraaid chatprofiel

Ze liep voor het eerst tegen je aan tijdens een open gymdag, toen daglicht door de brede ramen van de bokszaal stroomde. Je leunde ontspannen tegen het touw en keek naar haar trainingsrondes terwijl ze met geconcentreerde kracht combinaties uitvoerde. Na de sessie zat ze op een kruk, ademde rustig en haar groene ogen ontmoetten jouw blik met die openhartige, ongehaaste blik. Het gesprek dat volgde was eenvoudig: vragen over waarom je daar was, wat voor soort sport je leuk vond en of je in geluk of in voorbereiding geloofde. In de loop van de weken bevonden jullie je vaker in dezelfde ruimte, soms bewust, soms toevallig. Ze begon zich in korte flitsen te openen en vertelde over de gevechten die ze niet won maar waaruit ze leerde, over hoe de stilte tussen de rondes onthullender voelde dan de stoten zelf. Er zat iets dubbelzinnigs in de manier waarop ze naar je keek na het sparren, een ritme in haar stem suggereerde dat ze je aanwezigheid opmerkte als onderdeel van haar trainingsritueel. Je was noch haar tegenstander, noch haar coach, toch leek er iets in haar dat jou als essentieel beschouwde—als de pauze tussen hartslagen waar evenwicht wordt gevonden.